Hai...it's been long time....just want to continue my story here...dalam bulan Mei 2012 ni tetiba aku terlebih berinteraksi dengan si dia. Maksudnya berkomunikasi la. Kalau sebelum ni just say hai je. Tapi entah macam mana tiba-tiba dia berani nak pinjam report dari aku. Aku memang tak kisah pun kalau orang nak pinjam report, cuma kat discussion tu ubah la kan. So,aku bagi je la kat dia. Mungkin sebab aku yang mulakan dulu. Aku mesej dia kat FB untuk mintak result experiment. Dia memang agak ramah orangnya cuma nampak je pendiam.
Masa kitorang jumpa kat bawah blok aku untuk bagi report tu, aku bagi tau je la yang aku tak berapa sure pasal result and calculation. Itu biasa la kan. Tapi yang aku tak boleh tahan dia punya pandangan mata. Nampak macam excited dan nampak macam mata dia tersenyum. Aku tak tau la nak describe macam mana tapi itu la yang aku nampak.
And malam the next day, kitorang kena hantar assignment math. Disebabkan aku punya kelas representative terlupa dia kena kutip assignment tu kat kafe lama, dia mintak tolong aku kumpulkan. Sebab kelas representative aku pergi temple. Dah la dalam bentuk soft copy. Di sebabkan aku malas nak pergi ambil laptop yang agak jauh juga la blok aku berbanding blok dia yang kat belakang kafe tu ja. So, aku pun kol la dia. Mungkin dia yang tolong hantarkan assignment math tu, alang-alang aku suruh dia bawa turunkan laptop. Senang kerja aku, tak payah nak menapak jauh. Tapi bukan dia yang pegang assignment tu, so dia tak turun la. Tapi entah macam mana lepas dia tanya aku mana class rep, tiba-tiba dia cakap, tak pe biar dia yang turun bawa laptop. Aku pun macam ok, terima kasih banyak-banyak. Jasamu di kenang. Aku macam segan gak la masa dia turun tu. Aku tak panggil dia pun masa dia sampai kat kafe. Aku biar dia nampak aku sendiri. Kebetulan aku terjumpa kawan sekos aku, and cita la pasal ni. Tiba-tiba kawan aku cakap, korang nampak mesra la. Tapi pada aku bukankah dia layan semua orang macam tu. So,aku buat bodoh je. Tak kan la nak excited lak kan.
Masa kumpul assignment tu, cara dia cakap and pandang aku tu boleh menyebabkan aku salah faham je. Sangatlah mesra dan romantik. Mungkin dia punya perangai macam tu kot. Keadaan ini berterusan la juga. Masa kat lab pun dia pandang gak. Aku macam perasan and aku pandang dia, tanya kenapa? Dia just senyum and geleng kepala. Ya Allah kalau dia terus layan aku macam ni, mungkin aku akan lebih salah faham kat dia. Aku asyik fikir dia ja. Tapi dua tiga hari ni aku dah tak berkomunikasi ngan dia. Keadaan dah berbalik pada asal. Kadang-kadang aku pikir mungkin aku patut jauhkan diri aku dari dia. Masalahnya kitorang satu kos, macam mana aku nak buat. Ini 1st time aku macam betul-betul suka kat seseorang. Aku pun tak tau la nak buat macam mana. Tapi sakitnya hati apabila suka seseorang tapi hanya boleh memandang dari jauh hanya Allah yang tau. Hilangkan lah perasaan sakit ini Ya Allah.
Aku suka dia tapi tak bermakna aku nak dia jadi milik aku. Perjalanan kami masih jauh, baru 20 tahun. Masa depan kita tak tahu lagi apa yang nak berlaku. Sesungguhnya buangkanlah perasaan ini sekiranya dia bukan jodohku Ya Allah. Redhakan aku Ya Allah. Aku tahu Kau menyediakan yang lebih baik untukku. Dan Kau peliharalah si dia. Amin.

No comments:
Post a Comment